บทที่ 480 คุณค่าของดาวแม่

**บทที่ 470: คุณค่าของดาวแม่**

ประมาณครึ่งชั่วโมงให้หลัง ฟูเลเดสก็กินอิ่มหนำสำราญ

เฉินเฟิงทำตามที่พูด เขาลงมือเข้าครัวทอดไข่ดาวด้วยตัวเอง

ช่วงนี้ภาระงานของเสี่ยวฟูหนักหนาสาหัสเกินไป ไม่เพียงแต่ต้องทำหน้าที่เป็นระบบนำร่อง แต่ยังต้องเร่งดูดซับและย่อยองค์ความรู้ชุดใหม่มหาศาลจากกาแล็กซีเงา ต้องร่วมมือกับฟานซิงในการสร้างช่องทางข้อมูล ต้องแบ่งสมาธิไปผลักดันเทคโนโลยีเรือรบเพาะปลูก และยังต้องแลกเปลี่ยนแบ่งปันเทคโนโลยีเครือข่ายชั้นตัวกลาง, แกนกลางเผ่ามี่, หลักการวาร์ป, แรงรวมเอกภาพ... กับเจ้าหน้าที่เทคนิคคนอื่นๆ อีก

งานกองโตเหล่านี้ไม่มีสักอย่างที่จัดการได้ง่ายๆ แค่เฉินเฟิงนึกภาพตามก็รู้สึกหนังหัวชาไปหมดแล้ว

แต่เสี่ยวฟูกลับทำหน้าที่อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย แถมยังค่อยๆ ผลักดันทุกอย่างไปตามขั้นตอนอย่างเป็นระเบียบ

เฉินเฟิงอยากจะช่วย แต่การเปรียบเทียบคนมันช่างน่าเจ็บใจ ในเมื่อทุกคนเริ่มจากศูนย์เหมือนกัน อ่านหนังสือมาด้วยกันร้อยปี แต่เสี่ยวฟูกลับกลายเป็น "นักวิชาการระดับปรมาจารย์" ไปแล้ว ส่วนเขายังเรียนจบแค่ระดับปริญญาตรี แถมหลักสูตรจักรวาลวิทยาของตัวเองยังเรียนไม่จบด้วยซ้ำ จะให้ไปช่วยงานจิปาถะก็ยังไม่มีคุณสมบัติพอ ไม่สามารถเข้าไปมีส่วนร่วมในงานวิจัยระดับนี้ได้เลย ทำได้เพียงยืนตาปริบๆ

ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจเข้าครัวเอง เพื่อให้เสี่ยวฟูได้สัมผัสถึงฝีมือการทำอาหารของท่านปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ ได้รับสิ่งที่เรียกว่าความรู้สึกทรงเกียรติ และบำรุงร่างกายเสียหน่อย