เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
# บทที่ 434 เวยเวย ขอโทษนะ
เหลือเวลาอีก 41 วัน ก่อนจะถึงวันที่ 27 ตุลาคม ปี 3020
ด้วยความเร็วสูงสุดตามทฤษฎีของยานเฉินเฟิงหมายเลข 2 ใช้เวลาเพียงสามถึงสี่วันก็สามารถบินออกจากแถบดาวเคราะห์น้อยไคเปอร์ในวงโคจรชั้นในของระบบสุริยะได้แล้ว ดังนั้นเฉินเฟิงจึงยังมีเวลาเตรียมตัวที่ค่อนข้างเพียงพอ
เขาตั้งใจจะแก้ไขปัญหาเรื่องการสื่อสาร ซึ่งเป็นสิ่งที่แม้แต่เซอร์เกย์ก็ยังทำไม่สำเร็จ
ในตอนนั้น เชื้อโรค ZS เหลือเพียงเซอร์เกย์ไว้เพียงคนเดียว แต่กลับทำลายชิปและอุปกรณ์สื่อสารทั้งหมดทิ้งไป
เซอร์เกย์ได้สร้างระบบประมวลผลอัจฉริยะควอนตัมขึ้นมาใหม่ และซ่อมแซมอุปกรณ์สื่อสารจนใช้งานได้
หากเป็นการสื่อสารควอนตัมภายในระบบสุริยะ สามารถใช้ช่องสัญญาณควอนตัมแบบกว้าง (Wide-band Quantum Entanglement) สื่อสารกันได้อย่างอิสระ
ยกตัวอย่างเช่น ในเส้นเวลาที่เจ็ด ตอนที่ "繁星" (ฟานซิง) ซึ่งในตอนนั้นยังเป็น "เล่ย" (จงเล่ย) ได้ใช้พลังงานสำรองมหาศาลเพื่อสร้างพายุข้อมูลข่าวสาร และกวาดล้างข้อมูลข่าวสารของมนุษยชาติอย่างรวดเร็วนั้น ก็อาศัยจุดอ่อนของการสื่อสารผ่านช่องสัญญาณกว้างนี่เอง
ทว่าการสื่อสารควอนตัมระยะไกลข้ามระบบดาวเคราะห์นั้นแตกต่างจากการสื่อสารภายในระบบสุริยะ
จำเป็นต้องอาศัยการพัวพันทางควอนตัมแบบจุดต่อจุดที่แม่นยำ เพื่อสร้างการสั่นพ้องในแกนกลางของสมองกลอัจฉริยะสาขา และสร้างช่องสัญญาณปรับความถี่พลังงานสูงพิเศษขึ้นมา จึงจะสามารถสื่อสารแบบเรียลไทม์ข้ามระยะทางที่ไกลระดับปีแสงได้