บทที่ 414 บางคนต้องยอมทำในสิ่งที่ตนไม่ชอบ

บทที่ 407: บางคนต้องยอมทำในสิ่งที่ตนไม่ชอบ

เฉินเฟิงใช้เวลาเกือบหนึ่งชั่วโมงในการหารือรายละเอียดกับทุกคน ที่ประเทศจีนยังคงเป็นช่วงเช้า แต่ที่ลอสแอนเจลิสกลับเป็นเวลาดึกดื่นแล้ว

นาฬิกาชีวิตของจงเล่ยเริ่มรวน เธอรู้สึกง่วงนอนเล็กน้อย

เธอหาวออกมาหนึ่งครั้งก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วพูดว่า "ฉันเข้าใจแล้วค่ะ งั้นฉันขอตัวไปนอนที่ห้องรับรองก่อนนะ เฉินเฟิง คุณเองก็รีบพักผ่อนด้วยล่ะ"

เฉินเฟิงพยักหน้า

เมิ่งเสี่ยวโจวที่อยู่อีกฝั่งก็แนะนำเช่นกันว่า "ใช่แล้ว ฝั่งพวกคุณดึกมากแล้ว รีบไปพักเถอะ พวกเราจะขอทบทวนสิ่งที่คุยกันอีกสักพัก"

เฉินเฟิงตอบรับ "ได้ งั้นเอาตามนี้ก่อนนะ โออ้วน นายก็อย่าเพิ่งรีบร้อนไป เดี๋ยวฉันจะลองหาวิธีดูอีกที แต่สัญญาได้ไหมว่าก่อนที่ฉันจะหาวิธีเจอ นายห้ามทำอะไรวู่วามเด็ดขาด"

โออ้วนตอบรับด้วยน้ำเสียงอู้อี้

ก่อนที่เฉินเฟิงจะปิดการสื่อสาร ลูเวยเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างเงียบๆ อีกครั้ง

อันที่จริงลูเวยเข้าใจนัยที่จงเล่ยสื่อออกมาเมื่อครู่