บทที่ 388 รังของมดปลวก การหวนคืนของคนไกลบ้าน

บทที่ 383 รังของมดปลวก การหวนคืนของคนไกลบ้าน

ในเวลานี้ เครือข่ายเฝ้าระวังข้อมูลควอนตัมของมนุษยชาติเพิ่งจะสร้างเสร็จสมบูรณ์และอยู่ในระหว่างการปรับจูน จึงสามารถสแกนพื้นที่ได้เพียงหนึ่งในสามของปีแสงเท่านั้น

เมื่อร่องรอยของกองเรือรูปทรงปริซึมนี้ถูกตรวจพบ พวกมันก็อยู่ห่างจากขอบเขตของระบบสุริยะไม่ถึงหนึ่งในสี่ของปีแสงแล้ว

ฝ่ายตรงข้ามไม่ได้ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันผ่านการบิดเบือนอวกาศเหมือนกับยานรบทรงกลมก่อนหน้านี้ แต่เผยรูปร่างออกมาในอวกาศตั้งแต่เนิ่นๆ จากนั้นจึงกระโดดข้ามผ่านเครือข่ายเส้นแรงโน้มถ่วงความโค้งไปทีละช่วง

การกระโดดนี้อาจเรียกได้ว่าเป็นการวาร์ประยะกลาง ทุกครั้งที่กระโดดจะเคลื่อนที่ไปข้างหน้าประมาณ 0.005 ปีแสง โดยเฉลี่ยแล้วจะกระโดดหนึ่งครั้งต่อวินาที

ดังนั้น กองเรือปริซึมจะเดินทางมาถึงขอบของโดมสุริยะในอีกประมาณ 50 วินาที

ในช่วง 50 วินาทีนี้ เฉินเฟิงพยายามปรับตัวให้เข้ากับการควบคุมและสมรรถนะของ "ยักษ์ใหญ่ซิงเฟิง" อีกครั้ง ในขณะเดียวกันก็ปล่อยให้ความคิดในหัวฟุ้งซ่านไปไกล

เขาพยายามทำให้สมองว่างเปล่าเพื่อรักษาความเยือกเย็นอย่างถึงที่สุด แต่เขาก็ทำไม่ได้

ท้ายที่สุดแล้วเขาก็เป็นเพียงมนุษย์ ไม่ใช่เครื่องจักร

เขาไม่จำเป็นต้องย้ำเตือนตัวเองอีกต่อไปว่าอารยธรรมตาประกอบมีความมุ่งมั่นเพียงใดที่จะทำลายล้างอารยธรรมโลก