บทที่ 386 การไม่โดดเดี่ยวที่แท้จริง

บทที่ 381: การไม่โดดเดี่ยวที่แท้จริง

หลังจากส่งคำสั่งออกไป เฉินเฟิงก็รับหน้าที่บัญชาการสูงสุดและเริ่มดำเนินการสองอย่าง

ประการแรก เขาจัดสรรเรือรบป้อมปราการอเนกประสงค์นับพันลำที่ยังอยู่ในสภาพสมบูรณ์ให้เคลื่อนที่ไปยังบริเวณซากเรือศัตรู เพื่อเตรียมติดตั้งอุปกรณ์ฉายภาพ

ประการที่สอง เขาใช้สิทธิ์บัญชาการสูงสุดเปิดใช้งานสมองกลควอนตัมสำรองรุ่นลดทอนประสิทธิภาพที่ชื่อว่า "โพ่ฝู" (การทุบหม้อข้าว) เพื่อเปิดช่องทางควบคุมเครือข่ายควอนตัมทางทหาร สร้างช่องทางข้อมูลที่สามขึ้นมานอกเหนือจากสมรภูมิระหว่าง "ฟานซิง" และ "ปัญญาประดิษฐ์ตาข่าย"

การกระทำที่สองนี้ย่อมส่งผลกระทบต่อสมรภูมิควอนตัมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ทั้งยังเป็นการกดทับแบนด์วิดท์ของเครือข่ายควอนตัมของทั้งฟานซิงและปัญญาประดิษฐ์ตาข่ายไปในตัว

เมื่อแบนด์วิดท์ถูกแย่งชิง ความรุนแรงในการปะทะของทั้งสองฝ่ายย่อมลดลง

หากในขณะนี้ฟานซิงเป็นฝ่ายได้เปรียบ เฉินเฟิงคงไม่ทำเช่นนี้ เพราะนั่นเท่ากับเป็นการขัดขาพวกเดียวกันเอง

แต่ในเมื่อตอนนี้ฟานซิงกำลังตกเป็นรองและสถานการณ์อยู่ในขั้นวิกฤต การลดความรุนแรงลงจึงเท่ากับการปกป้องพวกเดียวกัน

เปรียบเสมือนคนสองคนกำลังชกต่อยกัน แล้วพวกเราถูกกดลงกับพื้นและกำลังถูกซ้อม

หากจู่ๆ มีคนเปิดเขื่อนปล่อยน้ำให้ท่วมจนระดับน้ำสูงขึ้นจนเหลือเพียงแค่หัวที่โผล่พ้นน้ำ การเคลื่อนไหวของทั้งสองฝ่ายย่อมเชื่องช้าลง และพวกเราที่กำลังเสียเปรียบก็จะถูกซ้อมเบาลงไปด้วย