บทที่ 384 ร้อยเท้าตายแต่ร่างไม่เน่าเปื่อย

บทที่ 379: ร้อยเท้าตายแต่ร่างไม่เน่าเปื่อย

แม้เหล่าผู้มีดวงตาประกอบจะถูกกำจัดจนสิ้นซาก แต่สนามรบยังคงวุ่นวายไม่หยุดหย่อน

ยานวิศวกรรมและยานพยาบาลแล่นขวักไขว่ไปมาเพื่อจัดการพื้นที่ ทั้งกู้ชีพผู้บาดเจ็บ เก็บกู้ร่างผู้เสียชีวิต และซ่อมแซมยุทโธปกรณ์

ยังมีทหารมืออาชีพอีกจำนวนไม่น้อยที่ขับเครื่องบินรบและยานรบขนาดเล็กเข้าใกล้ซากยานทรงกลมอย่างระมัดระวัง พวกเขาใช้ปืนใหญ่ม่านพลังเพื่อสลายพิษทางกายภาพที่ยังคงฟุ้งกระจายออกมาจากพื้นที่ทรงปริซึมอย่างต่อเนื่อง

ภาพเหตุการณ์ดูเงียบสงบแต่ก็เต็มไปด้วยความเร่งรีบ

สงครามจบลงแล้ว ใบหน้าของผู้คนส่วนใหญ่ฉายแววแห่งความปิติที่ไม่อาจซ่อนเร้น แต่ทุกครั้งที่พบร่างอันแตกสลายของสหายร่วมรบในซากโลหะที่บิดเบี้ยว พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะโศกเศร้าอาดูร

ยานพยาบาลขนาดใหญ่ลำหนึ่งจอดเทียบข้างยานบัญชาการหลัก ภายในห้องพยาบาล เฉินเฟิงและถังเทียนซินนอนเคียงข้างกันในแคปซูลรักษาอเนกประสงค์

ผิวหนังทั่วร่างของเฉินเฟิงปริแตก เลือดที่ทะลักออกมาทำให้สารอาหารในแคปซูลกลายเป็นสีชมพู

เขายังไม่ทันได้รับการรักษาจนเสร็จสิ้นดี อีกทั้งการควบคุม "ยักษ์ใหญ่ซิงเฟิง" (Star-Peak Colossus) ยังสร้างแรงกดดันมหาศาลต่อร่างกาย ยิ่งไปกว่านั้นเขายังพุ่งเข้าปะทะกับยานทรงกลมโดยตรงและทำภารกิจที่มีความเสี่ยงสูงยิ่ง

เพียงแค่แรงปะทะที่เขาใช้โล่นิวตรอนยักษ์และชุดเกราะรับการโจมตีจากยานทรงกลมสองครั้งนั้น ก็หนักหนาสาหัสเกินพอแล้ว