บทที่ 376 牺牲的意义

第371章 牺牲的意义

เฉินเฟิงได้ยินเสียงตะโกนของหลินปู้เช่นกัน

“ยิงมาที่ฉัน”

เขาคุ้นเคยกับประโยคนี้ดีนัก ในใจเคยนึกเยาะเย้ยมันมาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง

มันทำให้เขานึกถึงเรื่องเล่า “โบราณ” อีกเรื่องหนึ่งที่ถ่ายทอดออกมาได้ไม่ค่อยดีนัก

แต่ในวินาทีนี้ เขากลับหัวเราะไม่ออก

เฉินเฟิงจินตนาการได้เลยว่า เพื่อที่จะก้าวมาถึงจุดนี้ หลินปู้ต้องผ่านการต่อสู้ที่เสี่ยงตายและการคำนวณที่รีดเค้นพลังสมองจนถึงขีดสุดมามากเพียงใด

เมื่อต้องเผชิญกับศัตรูที่แข็งแกร่งอย่างตั๊กแตนใบมีด สถานการณ์ในสนามรบย่อมเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วเกินกว่าจะจินตนาการได้

ไม่ว่านักรบมนุษย์จะแข็งแกร่งเพียงใด ระยะห่างระหว่างความเป็นกับความตายก็อยู่เพียงแค่ชั่วดีดนิ้ว

นับตั้งแต่ก้าวเข้าสู่สนามรบ หลินปู้ต้องทั้งรุกคืบและปกป้องตนเองไปพร้อมกับมองหาโอกาสในการโจมตี