บทที่ 350 ความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในชั่วข้ามคืน

บทที่ 345: ความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในชั่วข้ามคืน

หลังจากอวี้เมิ่งอิงกล่าวจบ นิ้วของเธอก็ขยับเล็กน้อย ชุดเกราะขนาดใหญ่ที่อยู่เบื้องล่างก็ร่อนลงพื้นอย่างแผ่วเบาและแปรสภาพกลายเป็นเวทีลอยฟ้า

อุปกรณ์ฉายภาพในโรงละครขนาดใหญ่ที่อยู่ไกลออกไปหมุนปรับทิศทาง กลายเป็นจอภาพขนาดมหึมาที่ครอบคลุมไปทั่วท้องฟ้า

แม้ความละเอียดของภาพฉายนี้จะไม่คมชัดเท่ากับภายในโรงละคร แต่ในเวลานี้ประเด็นสำคัญไม่ได้อยู่ที่ความละเอียด หากแต่อยู่ที่การสร้างบรรยากาศ

เสียงดนตรีค่อยๆ ดังขึ้น

ไม่ใช่การแสดงสดจากอวี้เมิ่งอิง เธอเพียงแค่เปิดเพลงหนึ่งขึ้นมา

“ละเมอในกลุ่มดาวหญิงสาว” (Dreaming in Virgo)

อวี้เมิ่งอิงนั่งสงบนิ่งอยู่บนเวที เบื้องหน้าของเธอปรากฏภาพฉายของแผงควบคุมดิจิทัลที่ซับซ้อนถึงขีดสุด

ใต้ร่างของเธอคือเก้าอี้ที่ออกแบบไว้อย่างวิจิตรบรรจง

มีเส้นใยโลหะขนาดเล็กนับไม่ถ้วนแผ่ขยายจากเก้าอี้ขึ้นมา พันเกี่ยวรวมตัวกันที่ศีรษะของเธอจนกลายเป็นรูปทรงหมวก นี่คืออุปกรณ์จับสัญญาณคลื่นสมอง ซึ่งมีฟังก์ชันใกล้เคียงกับหมวกยุทธวิธีของชุดเกราะกาแล็กซี