บทที่ 346 นายชักจะเหลิงเกินไปแล้ว ต้องโดนรักษาหน่อย

ฉันไม่ได้อยากเป็นผู้กอบกู้โลกจริงๆ นะ ตอนที่ 342 นายชักจะเหลิงเกินไปแล้ว ต้องโดนรักษาหน่อย

“ทำไม? ไม่กล้าเข้ามางั้นเหรอ? นายกลัวแล้วหรือไง?”

เมื่อเห็นเฉินเฟิงไม่ขยับ หลินปู้ก็หัวเราะเยาะในลำคอ “ใครๆ ก็รู้ว่าการฝึกพิเศษของฉัน หลินปู้ ได้ผลลัพธ์ยอดเยี่ยมขนาดไหน ทหารคนไหนบ้างไม่อยากพัฒนาตัวเอง? ฉันเรียกนายมาฝึก แต่นายกลับกลัว นายคู่ควรกับเครื่องแบบทหารที่สวมอยู่หรือเปล่า?”

เฉินเฟิงยังคงเงียบ

พูดกันตามตรง ตอนนี้เขาไม่ได้อยากประมือกับหลินปู้เท่าไรนัก

เพราะโอกาสยังไม่เหมาะสม

แม้ทักษะการต่อสู้ของเฉินเฟิงจะบรรลุถึงขั้นสุดยอด และมีประสบการณ์การต่อสู้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายที่ไม่มีใครเทียบเคียงได้ แต่ในเวลานี้ระดับการตื่นรู้ของยีนระหว่างเขากับหลินปู้ยังห่างชั้นกันเกินไป ซึ่งเห็นได้ชัดจากการประเมินพลังต่อสู้ก่อนหน้านี้

“นายไม่ได้ยินเสียงอาวุธของตัวเองกำลังร้องไห้เพราะความขลาดกลัวของนายงั้นเหรอ?”

“นายยังนับว่าเป็นทหารอยู่หรือเปล่า?”

“ไอ้ขี้ขลาด”