บทที่ 344 การดึงตัวเองลงจากแท่นบูชา

### บทที่ 340: การดึงตัวเองลงจากแท่นบูชา

เฉินเฟิงคาดการณ์ปฏิกิริยาของอวี๋เมิ่งอิงไว้ล่วงหน้าแล้ว

ในแง่หนึ่ง หนังสือเรื่อง《เฟิงเล่ย》นั้นกำลัง “บิดเบือน” ภาพลักษณ์ของเขาให้ดูแย่ลงจริงๆ

ผู้คนทั่วโลกต่างยกย่องปรมาจารย์เฉินเฟิงให้เป็นดั่งเทพเจ้า เป็นสัญลักษณ์แห่งปัญญาของมนุษยชาติที่ไม่มีใครอาจเอื้อมถึง เป็นการดำรงอยู่ระดับพระเจ้า

แต่หากจะบอกว่าความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ของเขานั้นได้มาจากการ “ขโมย” มาจากความฝัน แม้จะไม่ลดทอนผลงานหรือปฏิเสธความพยายามของเขา แต่มันก็ทำให้พรสวรรค์ของเขาร่วงหล่นจากเทพเจ้าลงมาเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดา ไม่ได้สูงส่งจนน่าเกรงขามอีกต่อไป แต่กลับดูเข้าถึงง่ายและใกล้ชิดกับผู้คนมากขึ้น

ทว่าคนส่วนใหญ่ในโลกกลับยอมรับเรื่องนี้ไม่ได้

ในเมื่ออวี๋เมิ่งอิงศึกษาเรื่อง《วิกฤตการณ์ผู้มีดวงตาประกอบ》อย่างลึกซึ้งขนาดนี้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเธอต้องเป็นแฟนคลับตัวยงของเขาอย่างแน่นอน

การที่เธอโกรธนั้นถือเป็นเรื่องปกติ

เฉินเฟิงกดมือลงเป็นเชิงให้ใจเย็น “อย่าเพิ่งใจร้อนไป ที่ผมบอกว่าผู้เขียนหนังสือเล่มนี้รู้แค่บางส่วน แต่ไม่รู้ส่วนที่เหลือ คุณเคยคิดไหมว่าสิ่งที่เรียกว่าความฝันของปรมาจารย์เฉินเฟิง แท้จริงแล้วอาจจะเป็นโลกคู่ขนานในอีกหนึ่งพันปีข้างหน้าจริงๆ?”

อวี๋เมิ่งอิง: “หืม? หมายความว่ายังไงคะ?”