บทที่ 342 ความรักของตนเองกับเทพสงครามแห่งทรูแมน [ขอบคุณท่านเจ้าสำนักแห่งห้วงสมุทรลึก!]

**บทที่ 338: ความรักของตนเองกับเทพสงครามแห่งทรูแมน [ขอบคุณท่านเจ้าสำนักแห่งห้วงสมุทรลึก!]**

“แม่กับพ่อของลูกทำงานอยู่ที่โรงงานสรรพาวุธซู่ตู ระบบขับเคลื่อนในชุดเกราะอเนกประสงค์ของ ‘กาแล็กซีวอร์บอล’ ที่ลูกใช้อยู่นั้น โมดูลป้อนกลับพลังงานขนาดจิ๋วตัวนั้น พ่อกับแม่เป็นคนตรวจสอบคุณภาพเองกับมือ ดังนั้น ไม่ว่าลูกจะบินไปไกลแค่ไหนในอวกาศ จริงๆ แล้วพวกเราก็ยังคงอยู่เคียงข้างลูกบนโลกใบนี้เสมอ”

“แม่” กล่าวเสริม

เฉินเฟิงยิ้มออกมา

ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง

แม้จะต่างจากสิ่งที่เขาคาดหวังไว้ แต่บางทีนี่อาจเป็นความรักความผูกพันในแบบฉบับของศตวรรษที่ 31

รสชาติอาจจะจืดจาง แต่ลึกๆ แล้วก็มีความหวานซ่อนอยู่

เขานึกถึงเพื่อนสมัยมัธยมต้นคนหนึ่งที่ไม่ได้เจอกันมานานหลายปี

แม่ของเพื่อนคนนั้นทำงานอยู่ในโรงงานรองเท้าหลี่หนิง รับหน้าที่ทำส่วนบนของรองเท้าโดยเฉพาะ

เฉินเฟิงยังจำได้ดีถึงสีหน้าภาคภูมิใจของเพื่อนคนนั้น ตอนที่เขาชี้ไปที่รองเท้าหลี่หนิงบนเท้าตัวเองแล้วพูดเสียงดังว่า “ส่วนบนของรองเท้ารุ่นนี้ แม่ฉันเป็นคนทำเองกับมือเลยนะ!”