บทที่ 329 ศิษย์ย่อมมีครู

ตอนที่ 326 ศิษย์ย่อมมีครู

เฉินเฟิงลุกขึ้นไปล้างหน้าอีกรอบ ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนบนเตียงแล้วเหยียดขาตรงราวกับศพ

ทันทีที่ล้มตัวลง ความเหนื่อยล้าที่เขาพยายามเพิกเฉยมาตลอดก็ถาโถมเข้ามา เฉินเฟิงส่ายหัวอย่างแรง

ไม่เหนื่อย!

ฉันไม่เหนื่อย!

เขาแค่นเสียงในลำคออย่างไม่สบอารมณ์ แม้จะไม่รู้ว่าฟ่านซิงจะได้ยินหรือไม่ก็ตาม

“ความเหนื่อยแค่นี้จะนับเป็นอะไรได้? ดูถูกกันเกินไปแล้วนะ คนตระกูลเฉินของฉันน่ะเป็นยอดคนเหล็กทั้งนั้น”

ไม่น่าเชื่อว่าคำคุยโวของเขาอาจจะดังพอจนร่างกายเชื่อตามไปด้วย ความเหนื่อยล้าพลันมลายหายไปในพริบตา

เฉินเฟิงยืดเส้นยืดสายบนเตียงแล้วพึมพำกับตัวเอง “พรุ่งนี้ก็ปล่อยให้เป็นไปตามโชคชะตาเถอะ ฉันพยายามเต็มที่ขนาดนี้แล้ว ต่อให้ต้องตายไปก็ถือว่าไม่เสียใจภายหลัง อีกอย่างถ้าฉันแพ้ขึ้นมาจริงๆ ก็ไม่ต้องสนหรอกว่าใครจะเป็นคนชนะสุดท้าย แค่ไปจัดการไอ้พวกนั้นให้สิ้นซากก็พอ”

อืม ตัดสินใจได้ดีแบบนี้แหละ