บทที่ 312 โชคชะตานิยม

บทที่ 309 โชคชะตานิยม

สามนาทีต่อมา ถังเทียนซินก็เอ่ยปากขึ้นในที่สุด

เธอกล่าวอย่างช้าๆ ว่า “ทุกครั้งที่ได้ชมการแสดงของอาจารย์อวี๋ ฉันมักจะได้รับแง่คิดใหม่ๆ เสมอ ในนามของเหล่าทหารหาญแห่งฐานทัพต้าเสวี่ยซาน ฉันขอขอบคุณคุณ คุณวาดภาพอนาคตที่สิ้นหวังให้เราเห็น แต่เราก็ยังขอบคุณคุณ คนทั่วไปอาจไม่ยอมรับสมมติฐานของคุณ แต่พวกเรายอมรับ!”

ถังเทียนซินสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะตะโกนก้องออกมา “เพราะพวกเราคือทหาร! เราต้องยอมรับความเป็นไปได้ที่สิ้นหวังที่สุดในบรรดาความเป็นไปได้นับไม่ถ้วน เราต้องเตรียมพร้อมสำหรับสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด และเปิดโอกาสให้ความสิ้นหวังในอนาคตนั้นมีตัวตนอยู่ เพราะเราไม่มีทางเลือกอื่น!”

“ศัตรูเป็นฝ่ายเลือกเรา ไม่ใช่เราที่เลือกศัตรู! ทหารไม่สนหรอกว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร ไม่ว่าการคาดเดาของอาจารย์อวี๋จะถูกหรือผิด เรามีทางเลือกเดียวเท่านั้น คือทิ้งความไร้เดียงสา แล้วต้อนรับสงคราม!”