บทที่ 307 ปรัชญาชีวิตประจำวันสามประการของพี่หู่

ตอนที่ 304 ปรัชญาชีวิตประจำวันสามประการของพี่หู่

ติงหู่ถอนหายใจยาวด้วยความหวังดี

“เฮ้อ เฉินเฟิงเอ๊ย ถึงนายจะชื่อแซ่เดียวกับปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่เมื่อพันปีก่อน แถมหน้าตายังคล้ายกันมาก แต่เขาก็คือเขา นายก็คือนาย ผลการเทียบยีนของพวกนายมีความคลาดเคลื่อนเกิน 0.01% คนเราต้องรู้จักยอมรับความจริง คนธรรมดากับอัจฉริยะมันก็แบบนี้แหละ ต่างกันแค่นิดเดียวแต่ผลลัพธ์กลับห่างกันไกล นายต้องรู้จักขีดจำกัดของตัวเองให้ดี ระดับการตื่นรู้ของยีนที่ 36% นี่ก็ถือว่าติดอันดับหนึ่งในหลายแสน เป็นระดับหัวกะทิแล้ว ไม่จำเป็นต้องดูถูกตัวเองหรอก”

เอาเถอะ เขาคงคิดว่าการฝึกประสานคลื่นสมองในช่วงพักเที่ยงของเฉินเฟิงเสียเปล่าไปอีกครั้ง และเสียโอกาสฟรีๆ ไปแล้วสินะ

เฉินเฟิงอ้าปากค้างเป็นรูปตัวโอ

ขอบใจนะพี่หู่ ผมนี่ซาบซึ้งจริงๆ

ผมได้ข้อมูลใหม่มาแล้ว ที่แท้ร่างก่อนของผมเป็นแบบนี้นี่เอง

ที่ก่อนหน้านี้ระดับการตื่นรู้มันค้างอยู่ ก็น่าจะเป็นเพราะความต่าง 0.01% นี้สินะ

ที่ตอนนี้มันเริ่มขยับขึ้น ก็เพราะหลังจากร่างจริงมาถึง ก็ได้เข้ามาแทนที่หรือเติมเต็มส่วน 0.01% สุดท้ายนี้จนสมบูรณ์

เห็นเฉินเฟิงยังยืนอึ้ง ติงหู่ก็พูดต่อ “แค่นายตั้งใจฝึกให้ดี ยังไงก็เข้ากองเรือของท่านนายพลได้ นายยังเป็นนักรบที่ยอดเยี่ยมคนหนึ่ง คืนนี้ฉันจะพานายฝึกเพิ่ม นายทำได้ เชื่อมั่นในตัวเอง เชื่อมั่นในตัวฉัน”