เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
**บทที่ 270: กองกำลังโดดเดี่ยว กับไพ่ตายใบที่สี่**
ครั้งล่าสุดที่เฉินเฟิงบุกตะลุยฝ่าเข้าไปเพียงลำพังในเฮือกสุดท้าย เขาไม่มีแม้แต่สิทธิ์จะได้เห็นอาวุธอย่าง "ลำแสงเส้นใย" ด้วยซ้ำ
เหตุผลเบื้องหลังเรื่องนี้ช่างน่าเศร้า
ไม่ใช่เพราะผู้รุกรานดวงตาพันล้านมีความเมตตา แต่เป็นเพราะพวกมันไม่จำเป็นต้องเปิดเผยเทคโนโลยีที่เหนือกว่าออกมาให้เปลืองแรง
ศัตรูรู้ดีว่าต่อให้เฉินเฟิงจะเข้าใกล้ได้มากเพียงใด ก็ไม่มีทางเปลี่ยนแปลงผลลัพธ์ได้
การโจมตีที่รุนแรงที่สุดของเขา ไม่สามารถแม้แต่จะสร้างรอยขีดข่วนบนยานรบทรงกลมลำนั้นได้
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อระยะห่างลดลง เฉินเฟิงก็จะค่อยๆ ตายไปอย่างเงียบเชียบโดยไม่ต้องลงมือทำอะไรให้เสียเวลา
ในตอนนั้น เฉินเฟิงคือมนุษย์คนสุดท้ายที่มีขีดความสามารถในการต่อสู้ ค่าความคุกคามต่ำเกินกว่าจะใส่ใจ
แต่ครั้งนี้สถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว เขาไม่ได้สู้เพียงลำพังอีกต่อไป
ข้างกายเขามีสหายร่วมรบ