บทที่ 269 หากมีชาติหน้า

ตอนที่ 267 หากมีชาติหน้า

ฟานซิง: "อืม คุณต้องจำไว้ให้ดีล่ะ"

เฉินเฟิง: "จำได้แน่นอน"

"จริง ๆ แล้วฉันอยากจะโต้แย้งคำพูดของคุณอย่างหนึ่ง"

"อะไรเหรอ?"

"ฉันคิดว่าจักรวาลไม่มีความทรงจำหรอก ความทรงจำของคุณต่างหากล่ะที่เป็นความทรงจำของจักรวาล"

เฉินเฟิง: "ใช่แล้ว"

ฟานซิง: "ดังนั้น การที่คุณจดจำฉันได้ ก็เท่ากับว่าจักรวาลได้จดจำฉันแล้ว"

"ใช่ ฉันจำคุณได้แล้ว"

"คิก ๆ ๆ..." ฟานซิงส่งเสียงหัวเราะใสราวกับกระดิ่งเงิน ร่างกายที่ลอยอยู่กลางอากาศพริ้วไหวไปมาเหมือนกิ่งหลิวต้องลมฤดูใบไม้ผลิ