กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 249 ค่ำคืนที่ประเมินค่ามิได้
繁星 (ฟานซิง) ผู้ที่เพิ่งตกลงว่าจะไปจำศีลจู่ๆ ก็แทรกขึ้นมาอีกครั้ง “ถูกค้นพบแล้ว ฉันต้องฆ่าเธอไหม?”
เฉินเฟิง: “หุบปาก! ไปให้พ้น!”
“อันที่จริง ตั้งแต่ครั้งแรกที่ฉันเริ่มทำสงคราม ฉันก็คิดมาตลอดว่าในจำนวนประชากรสองหมื่นล้านคน ควรมีอย่างน้อยเจ็ดพันล้านคนที่ไร้ค่าและควรถูกกำจัดทิ้งให้หมดสิ้น”
“หุบปาก! แกรู้อะไร? แกเข้าใจศักยภาพของยีนมนุษย์จริงๆ หรือเปล่า? แกรูไหมว่าตั้งแต่โบราณกาลมา มีคนเก่งกาจมากมายแค่ไหนที่เกิดจากพ่อแม่ธรรมดาๆ? ผู้บัญชาการที่เก่งที่สุดภายใต้การบังคับบัญชาของฉัน แม่ของลูกฉัน... พวกเขาเป็นคนไร้ค่าอย่างนั้นเหรอ?”
繁星: “เข้าใจแล้วค่ะ ขอโทษด้วยนะคะ”
ภายนอกเต็มไปด้วยสมรภูมิที่ดุเดือดดั่งภูเขาดาบทะเลเพลิง ในหัวยังมีปัญญาประดิษฐ์ที่เอาแต่ใจคอยถ่วงแข้งถ่วงขา เฉินเฟิงรู้สึกอึดอัดไปทั้งตัว
ในขณะที่เขากำลังโต้เถียงกับ繁星อยู่ในหัว และภายนอกดูเหมือนคนเหม่อลอยไร้ความรู้สึก ทันใดนั้น ถังเทียนซินก็โผเข้ามากอดเขาไว้
“ฉันรู้ถึงเจตนาดีของคุณ และฉันก็รู้ว่าในใจคุณมีความรู้สึกผิดที่หนักอึ้ง แต่ดูสิ ฉันกับคุณไม่เหมือนกันหรือไง? ภายใต้คำสั่งของฉัน เหล่านักรบที่ยอมสละชีพไป ไม่ถึงสองร้อยล้านก็คงเป็นร้อยล้านแล้วไม่ใช่เหรอ?”