เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
ตอนที่ 235 อีกแล้ว? อีกแล้วเหรอ? ...
หลังจากพูดคุยกันได้สักพัก เฉินเฟิงก็ตอบตกลงตามคำขอที่ปฏิเสธไม่ได้ของหลินปู้
หลินปู้รู้สึกพึงพอใจอย่างยิ่ง จึงรีบวิ่งไปประจำที่หน้าจอควบคุมเพื่อทำหน้าที่เป็นเจ้าหน้าที่ข้อมูลชั่วคราว คอยสังเกตการณ์ว่ามีศัตรูติดตามมาหรือไม่
เฉินเฟิงถือโอกาสยึดเก้าอี้ผู้บัญชาการของหลินปู้มานั่งไขว่ห้างหลับตาพักผ่อน
หลินปู้เฝ้าดูอยู่ครู่หนึ่งด้วยความสงสัยเต็มอก จึงลากเก้าอี้มานั่งข้างๆ เฉินเฟิงแล้วถามว่า "ทำไมจงเล่ยถึงไม่ส่งคนมาไล่ล่าเราล่ะ? ฉันยังอยากลองดูเลยว่า 'หมายเลขหนึ่ง' ที่ปรับแต่งใหม่จะวิ่งหนีเครื่องบินรบของจงเล่ยพ้นหรือเปล่า"
เฉินเฟิงส่ายหน้า "ไม่ต้องกังวลไปหรอก"
"ทำไมล่ะ?"
"เพราะฉันพนันว่าเธอจะไม่ตามมา"
"หา? ฉันก็พนันว่าปืนของมันไม่มีกระสุนเหมือนกันนั่นแหละ!"
"เอาเถอะ จริงๆ แล้วเป็นเพราะตอนนี้พลังการประมวลผลส่วนใหญ่ของจงเล่ยถูกใช้ไปกับอีกเรื่องหนึ่ง หากบุ่มบ่ามไล่ล่าเราแล้วติดกับดักของเราเข้า ความสูญเสียของเธอก็จะมหาศาล"