กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 216: ไอน์ไมด์·ดิสันเทสลา·ดาวินชีแองเจโล·เฉิน?
ในเวลานี้ เฉินเฟิงมีความชำนาญในการใช้ประวัติศาสตร์มาแก้ไขปัญหาจนกลายเป็นระเบียบวิธีปฏิบัติส่วนตัวไปเสียแล้ว
เขาพุ่งเป้าไปที่การเคลื่อนไหวในมณฑลเจียงหนาน เมืองฮั่นโจว ในช่วงต้นศตวรรษที่ 21 ทันที
ขั้นแรก เขาโฟกัสไปที่ "ขา" ข้างที่สำคัญที่สุดของเขา นั่นคือ ซิงเฟิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์
หลังจากที่เขาหยิบยืมเพลงคลาสสิกมาอีกกว่ายี่สิบเพลง ทำให้คลังเพลงของบริษัทมีเพลงเพิ่มขึ้นเป็นกว่าสี่สิบเพลง สถานการณ์หลายอย่างก็เริ่มเปลี่ยนไป
เพลง "เจ็ดกระบี่เทพ" ถูกนำไปให้ จงเล่ย ฝึกฝนจนสำเร็จเป็นอัลบั้ม 《แปดเสียงประสาน》
เพลง 《ท่องทะยานดาราจักร》 ถูกมอบให้ ลูเวย
เขายังจัดสรรเพลงอีกหกเพลงในอัลบั้มที่สองให้ ฉินลู่ และอีกแปดเพลงในอัลบั้มที่สามให้ โออ้วน
หลังจากที่เขา "จากไป" สิ่งที่เขาปูทางไว้ด้วยมือตัวเองก็เริ่มผลิดอกออกผล กลายเป็นความสำเร็จและสถานะในวงการของเหล่าศิลปินในสังกัดและลูเวย ทั้งยังสร้างชื่อเสียงและรายได้มหาศาลให้กับซิงเฟิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์
ในเส้นเวลาเดิม จงเล่ยต้องรอจนอายุ 77 ปีหลังจากแต่งเพลง 《รุ่งอรุณแห่งเฉินเฟิง》 เสร็จสิ้น ถึงจะกลับมามีความคิดสร้างสรรค์และเขียนเพลงเจ็ดกระบี่เทพได้