บทที่ 213 ฉันยังเป็นเด็กอยู่นะ

บทที่ 212 ฉันยังเป็นเด็กอยู่นะ

หลินปู้ไม่เข้าใจว่าทำไมเฉินเฟิงถึงเอ่ยลาอย่างเด็ดเดี่ยวเช่นนี้

“ทำไมล่ะ? นายเป็นนักรบที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้ มีพรสวรรค์ที่สวรรค์ประทานมาให้ หรือนายไม่อยากแข็งแกร่งขึ้นกว่านี้แล้ว?”

เพื่อที่จะรั้งตัวเขาไว้ให้ได้ แม้เฉินเฟิงจะปฏิเสธอย่างชัดเจนแล้ว หลินปู้ก็ยังคงพยายามหว่านล้อมอย่างอดทน

เฉินเฟิงที่นอนอยู่ในตู้เพาะเลี้ยงเหลือบมองหลินปู้แวบหนึ่ง ก่อนจะตอบกลับอย่างตรงไปตรงมาและเด็ดขาด “ไม่ ฉันไม่อยาก”

มีหรือที่เขาจะไม่รู้ว่าหลินปู้กำลังคิดแผนการชั่วร้ายอะไรอยู่?

อยากจะสูบพลังจากฉันอีกงั้นเหรอ?

ตื่นได้แล้วเพื่อน!

ปกติแล้วหลินปู้เป็นคนที่ไม่ค่อยแสดงอารมณ์ทางสีหน้า แต่ก็ยังถูกการปฏิเสธอย่างตรงไปตรงมาของเฉินเฟิงทำให้ไปไม่เป็น “แบบนี้ไม่ดีมั้ง? นายอยู่ที่นี่ต่อเถอะพวก เรามาฝึกซ้อมและก้าวหน้าไปด้วยกัน”

เฉินเฟิงหัวเราะในใจ นายประเมินตัวเองสูงเกินไปแล้ว