กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 193 วันเวลาที่ผ่านไปอย่างเร่งรีบ
ทั้งสองพูดคุยกันอยู่นาน
ทว่าไม่ได้มีเรื่อง “เสื่อมเสีย” อย่างที่คนอื่นคาดเดากันแต่อย่างใด
ด้วยความจำที่แข็งแกร่งขึ้น ประกอบกับผ่านการเรียนรู้มาอย่างยาวนาน ทั้งยังได้อ่านชีวประวัติของบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ดนตรีมามากมาย รวมถึงได้เติมเต็มทฤษฎีดนตรีพื้นฐานไปไม่น้อย ปัจจุบันเฉินเฟิงไม่ใช่ “มือใหม่” ในวงการเพลงที่ทำได้เพียงแค่ลอกเลียนผลงานเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไปแล้ว
แม้พรสวรรค์ของเขาจะอยู่ในระดับธรรมดา แต่ความรู้พื้นฐานที่มีนั้นเหนือกว่าเมื่อก่อนอย่างเทียบไม่ได้
ทว่าเฉินเฟิงไม่กล้าพูดคุยกับจงเล่ยมากนัก สิ่งที่เขาเรียนรู้มานั้นซับซ้อนและครอบคลุมกว้างขวางเกินไป
เขาไม่อยากเผลอหลุดปากพูดถึงทฤษฎีจากอีกหลายร้อยปีข้างหน้า จนไปรบกวนแนวคิดของจงเล่ยเข้า
จงเล่ยถามคำถามเฉินเฟิงหลายข้อ ส่วนใหญ่เน้นไปที่ความเข้าใจในรายละเอียดของเพลงบางเพลงในแผ่นเสียงทองคำ
เฉินเฟิงตอบอย่างระมัดระวัง พยายามทำให้ดูเหมือนเป็นเรื่องของ “สัญชาตญาณ” หรือความลึกลับโดยไม่ให้เผยพิรุธ