บทที่ 191 อวดเบ่งกลางงาน เจอสายฟ้าฟาดเข้าเต็มเปา

ตอนที่ 191: อวดเบ่งกลางงาน เจอสายฟ้าฟาดเข้าเต็มเปา

เมื่อได้ยินเสียงหัวเราะของเฉินเฟิงดังมาจากด้านหลัง จงเล่ยก็หมุนตัวกลับมาทันควัน

ดูเหมือนเธอจะไม่คาดคิดว่าจะถูกเขาเห็นมุมที่ดุดันของตัวเอง ใบหน้าของจงเล่ยจึงขึ้นสีระเรื่ออยู่ชั่วครู่ก่อนจะหายไปอย่างรวดเร็ว เธอรีบกลับมาสงบนิ่งดังเดิม แล้วคว้าแขนเสื้อของเฉินเฟิงหมายจะลากเขาขึ้นไปบนชั้นบน

“ไม่อยากเสียเวลากับคนพวกนี้ ขึ้นไปคุยกันข้างบนเถอะ”

เฉินเฟิงไม่ได้คัดค้านอะไร ขอแค่เธอมีความสุขก็พอ

เพียะ!

ทว่าเสียงตบหน้าดังขึ้นอีกครั้งจากด้านหลังของทั้งคู่

เฉินเฟิงหันกลับไปมอง เห็นนักแสดงหนุ่มแซ่ซูกำลังกุมใบหน้าอีกข้างเอาไว้

หวังซีเหลยกำลังด่าทอเสียงดัง “พูดจาเพ้อเจ้ออะไรของแก? แกคิดว่าแกเป็นใคร? แกมีค่าอะไรนักหนา! ฉันพูดอะไรหรือยัง? ถึงตาแกต้องมาสอดปากแถมยังยื่นมือมามั่วซั่วแบบนี้!”

หลังจากด่าเสร็จ หวังซีเหลยเหลือบไปเห็นเฉินเฟิงหันกลับมาพอดี จึงรีบก้าวเท้าตามมาด้วยท่าทางประจบสอพลอ “คุณเฉินเฟิง คุณจงเล่ย โปรดระงับโทสะด้วยครับ คนของผมมันไม่มีตา ผมสั่งสอนมันไปเรียบร้อยแล้ว ยังไงก็เห็นแก่หน้าของจงอี้เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ช่วยสละเวลาสักสองสามนาทีไปคุยกันตรงนั้นหน่อยได้ไหมครับ? ผมมาด้วยความจริงใจจริงๆ”