บทที่ 127 ฉันขอเป็นส่วนหัวเอง

ตอนที่ 127 ฉันขอเป็นส่วนหัวเอง

สามสิบกว่าวินาทีต่อมา ยานวอสป์ของเฉินเฟิงและพวกก็แล่นผ่านจุดที่เกิดการระเบิด

บนผิวน้ำมีควันดำและหมอกสีขาวพวยพุ่งขึ้นมา

ฟองอากาศจำนวนมหาศาลผุดขึ้นมาเป็นระยะ

ผืนมหาสมุทรแห่งนี้ยังคงเดือดพล่านราวกับน้ำที่ถูกต้มจนสุก

คลื่นยักษ์ยังคงซัดสาดไม่หยุดหย่อน

บนผิวน้ำมีเศษซากโลหะแตกหักลอยเกลื่อน และมีร่างของผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บลอยปะปนอยู่เป็นระยะ

กระทั่งนักรบที่สวมชุดเกราะซิงเฟิงก็ยังเหลือเพียงร่างครึ่งท่อน

โชคดีที่นี่เป็นการระเบิดจากนิวเคลียร์ฟิวชัน

หากเป็นนิวเคลียร์ฟิชชัน ผืนมหาสมุทรและผืนดินใต้ทะเลแห่งนี้คงถูกปนเปื้อนด้วยกัมมันตภาพรังสี จนกลายเป็นทะเลมรณะที่ไหลเวียนไปทั่ว