บทที่ 89 พ่ายแพ้ยับเยิน

บทที่ 89: พ่ายแพ้ยับเยิน

“เอาล่ะ แต่ต้องรอหน่อยนะ อย่างน้อยก็ขอให้ผมได้นอนเต็มอิ่มสักตื่นก่อน ตอนนี้ฤทธิ์เซรั่มยังไม่หมด ร่างกายผมยังอยู่ในสภาพที่ไม่ปกติ แถมยังทนทานเกินไป... ปล่อย... ปล่อยของออกมาไม่ได้หรอก”

ผ่านไปเต็มๆ ห้านาที เฉินเฟิงถึงค่อยตั้งสติได้หลังจากถูกกระแทกด้วยเรื่องของเหลวปรับแต่งยีน

มันทรมานเหลือเกิน

อุตส่าห์ทำใจยอมรับสภาพ เตรียมตัวจะไปสู้รบปรบมือให้ตายกันไปข้างหนึ่ง สุดท้ายกลับต้องยอมจำนนกลับไปเล่นเกมเหมือนเดิม

ถึงแม้ประสบการณ์ในเกมจะสมจริงจนน่าตกใจ แต่คนเราน่ะนะ พอได้เห็นอะไรที่ดีกว่า ความโลภก็ย่อมสูงขึ้น ทำให้เกิดความรู้สึกเปรียบเทียบได้ง่าย

อีกอย่าง ถึงก่อนหน้านี้เขาจะต่อต้าน แต่พอทำใจได้แล้ว ในใจก็เกิดความรู้สึกว่า “เอาวะ เป็นไงเป็นกัน” เกิดความคิดที่ว่า “ถ้าไม่ลงนรกแล้วใครจะลง” แถมยังรู้สึกว่า “ของฟรีไม่เอาคือคนโง่” ความคิดของเขาก็เลยเปลี่ยนไป

แต่ทิศทางของเรื่องราวกลับตรงกันข้ามกับสิ่งที่เขาคาดหวังและกังวล แถมยังไม่เป็นไปตามเจตจำนงของเขาอีก เขาจึงรู้สึกขัดแย้งในใจอย่างช่วยไม่ได้