กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 87 คุณต้องมีลูกกับฉัน
“เฉินเฟิง เสียใจด้วยนะ”
ถังเทียนซินในชุดเครื่องแบบทหารที่ดูสง่างามรับกล่องบรรจุอัฐิของติงหู่มาจากมือของเฉินเฟิง แล้วนำไปวางไว้บนหอระฆังที่อยู่ข้างๆ
เฉินเฟิงพยักหน้าโดยไร้ซึ่งสีหน้าใดๆ
จะเรียกว่าโศกเศร้าก็คงไม่ใช่เสียทีเดียว
เขาเพียงแค่ไม่คุ้นชินกับความรู้สึกที่คนใกล้ชิดต้องมาจบชีวิตลงต่อหน้าต่อตา ก่อนที่เรื่องราวจะถึงบทสรุป
เขาเกลียดความรู้สึกแบบนี้มาก และนั่นก็เป็นเหตุผลที่ทำให้เขาพยายามรักษาระยะห่างจากผู้คนเสมอในสมัยที่ยังเป็นทหาร
ทว่าเมื่อก้าวเข้าสู่ยุทธจักร ชีวิตย่อมไม่เป็นไปตามใจปรารถนา
การมาที่นี่ครั้งนี้ ทำให้เขาใช้เวลากับพี่หู่ยาวนานและมากเกินไปโดยไม่รู้ตัว จนเผลอปล่อยให้ชายหน้าเหลี่ยมคนนั้นทิ้งร่องรอยไว้ในใจด้วยมีดแกะสลัก
เขาดีดตัวกระโดดขึ้นไป มือถือดาบอัลลอยแล้วสลักชื่อเพิ่มลงบนหอระฆังยักษ์อีกหนึ่งชื่อ