บทที่ 63 มีเพียงสู้ตายถวายชีวิต

Chapter 63: มีเพียงสู้ตายถวายชีวิต

==================================================

เฉินเฟิงวิ่งวนรอบสนามพลางหอบหายใจเสียงดังฟืดฟาด ทุก ๆ สองสามนาที ติงหู่จะอดไม่ได้ที่จะต้องปรายตาไปมองพลทหารใหม่คนนี้อยู่เรื่อย ๆ

ก่อนหน้านี้ติงหู่ไม่ค่อยมีความประทับใจในตัวเฉินเฟิงเลย จำได้เพียงแค่ว่าเป็นคนที่มีตัวตนจืดจางมาก

หากวันนี้เฉินเฟิงไม่ใจลอยตอนที่เขาอบรม ในโลกของติงหู่ เฉินเฟิงก็คงเป็นได้แค่ตัวประกอบไร้ชื่อเสียงเรียงนามไปตลอดกาล

ทว่าจู่ ๆ ความประทับใจที่ติงหู่มีต่อเฉินเฟิงกลับแจ่มชัดขึ้นมาเสียอย่างนั้น

ไม่รู้ว่าพลทหารใหม่ที่มีรายงานประวัติการเข้ากรมแสนจะธรรมดาในทุก ๆ ด้านคนนี้ไปกินยาผิดสำแดงมาจากไหน ถึงได้กล้าท้าทายเกณฑ์สมรรถภาพทางกายของทหารยานเกราะตั้งแต่แรกเริ่มแบบนี้

ติงหู่แสยะยิ้ม แม้เรื่องนี้จะดูพิลึกพิลั่นไปหน่อย แต่ความมุ่งมั่นของเจ้าเด็กนี่ก็น่าเลื่อมใสไม่น้อย

การจะเป็นทหารที่ดีได้ จำเป็นต้องมีจิตวิญญาณที่ไม่ยอมแพ้พ่ายเช่นนี้

ต่อให้ดูไร้หนทางชนะ ก็จะขอล้มลงในเส้นทางแห่งการบุกทะลวง ดีกว่าคุกเข่าศิโรราบยอมจำนนตั้งแต่จุดเริ่มต้น