บทที่ 48 กิ่งทองใบหยก

ผมไม่ได้อยากเป็นผู้กอบกู้โลกหรอกนะ ตอนที่ 48: กิ่งทองใบหยก

หากไม่ใช่เพราะจงเล่ยพูดประโยคนี้ออกมา เฉินเฟิงคงจะเข้าใจผิดในตัวเธอต่อไปอีกนาน

แต่ก่อนในใจของเฉินเฟิง จงเล่ยคือตัวแทนของคนที่มีความฉลาดทางอารมณ์ต่ำ ไม่เข้าใจโลก ไม่เข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล ใช้ชีวิตเรียบง่ายราวกับหนึ่งบวกหนึ่งเท่ากับสอง

ดูเหมือนตอนนี้จะไม่ใช่แบบนั้นแล้ว

เธอแค่ขี้เกียจใช้สมองกับเรื่องพวกนี้ และจดจ่ออยู่กับสิ่งที่เธอรักจริงๆ เท่านั้น

ที่เธอไม่สนใจเหอเจียฉี ก็เพราะการไปผูกมิตรกับคนแบบนั้นมันไม่มีความหมายอะไรเลย

แต่กับหลูเวย เธอถึงกับยอมกลับมาตามคำเชิญแม้จะอยู่ไกลถึงจงไห่ เพียงเพราะหมายตาห้องอัดเสียงของสตูดิโอหลูเหว่ยของอีกฝ่ายไว้

จะบอกว่าเธอสูงส่งเย็นชา ก็คงพูดได้ไม่เต็มปาก