บทที่ 44 แรงสั่นสะเทือนในเขตพื้นที่

บทที่ 44: แรงสั่นสะเทือนในเขตพื้นที่

เฉินเฟิงขยับตัวหลบอย่างแนบเนียน เขาไม่กล้าให้ชายหนุ่มจอมโวยวายคนนี้มาจับมือถือแขนจริงๆ มันรู้สึกขนลุกพิลึก

“ขอโทษที่ให้รอนานนะครับ พอดีผมหาป้ายร้านไม่เจอ เลยไม่แน่ใจว่าใช่ที่นี่หรือเปล่า ตอนที่น้องพนักงานบอกว่าร้านไม่ได้เปิดรับลูกค้าทั่วไป ผมก็นึกว่าตัวเองมาผิดที่เสียอีก”

ทันใดนั้น ไมฮุยก็ระเบิดอารมณ์ขึ้นมาทันที เขาหันไปตวาดใส่พนักงานเสิร์ฟที่ยืนอยู่ข้างๆ “ให้พวกแกออกมาต้อนรับแขก! พวกแกต้อนรับกันแบบนี้เหรอ? ยังไง? เจียฉีของเราไม่มีบารมีพอที่จะมาเลี้ยงข้าวที่ร้านพวกแกหรือไง?”

เขาด่าไปพลางออกท่าออกทางไปพลาง

พนักงานเสิร์ฟได้แต่ก้มหัวขอโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เฉินเฟิงมองดูท่าทาง “ดุเด็ดเผ็ดมัน” ของไมฮุยแล้วก็ได้แต่ยอมใจ

นายมันแน่จริงๆ

พวกผู้ชายจริตหญิงก็มีข้อดีแบบนี้แหละ ดูสกิลการหาเรื่องสิ ทั้งเป็นธรรมชาติ ทั้งลื่นไหล

วิชาแบบนี้ คนซื่อตรงอย่างเขาต่อให้เรียนไปทั้งชีวิตก็ไม่มีวันทำได้