บทที่ 33 ฉันเลือกที่จะมีความสุข

บทที่ 33: ฉันเลือกที่จะมีความสุข

“นี่คือเนื้อเพลงและโน้ตเพลงของเพลง ‘ความจืดชืด’ เธอเอาไปลองทำความคุ้นเคยดูก่อน แต่อย่าเพิ่งรีบร้อนทำออกมาเป็นผลงานสำเร็จรูป และอย่าเพิ่งรีบปล่อยออกไป รอให้เพลง ‘ความน่าเบื่อ’ ปล่อยออกมาอย่างเป็นทางการครบหนึ่งเดือน... อ้อ ไม่สิ สักสองสัปดาห์ก็พอ”

เฉินเฟิงกำชับ

จงเล่ยพยักหน้า “ตกลงค่ะ”

เธอไม่กล้าถามว่าทำไม

ไม่ต้องถามเธอก็รู้คำตอบของเฉินเฟิงดี

คงหนีไม่พ้นเรื่องที่ว่า หลังจากเพลง ‘ความน่าเบื่อ’ ปล่อยออกมาแล้ว มันจะต้องดังเปรี้ยงปร้าง ค่าตัวของเธอต้องพุ่งสูงขึ้น และจะมีคนวิ่งเข้ามาติดต่อเธอเองโดยอัตโนมัติอะไรทำนองนั้น

“จริงสิ ถ้าเงื่อนไขเอื้ออำนวย เธอควรหาห้องอัดเสียงที่ไว้ใจได้ในฮั่นโจวเพื่อร่วมงานกันระยะยาวดีกว่า ไม่อย่างนั้นทุกครั้งที่ต้องอัดเพลงแล้วต้องเดินทางไปกลับจงไห่ มันเสียเวลาเปล่า”

เฉินเฟิงสั่งการต่อ

จงเล่ยไม่มีข้อโต้แย้ง “ค่ะ จริงๆ แล้วการฝึกร้องเพลงปกติก็ไม่ควรพึ่งแค่เสียงอย่างเดียว การได้ใส่หูฟังมอนิเตอร์ดีๆ ในห้องอัดเพื่อฟังเสียงตัวเองช่วยหนูได้มากเลยค่ะ แต่ว่า...”