บทที่ 13 ลำบากใจที่จะเอ่ยปาก

บทที่ 13 ลำบากใจที่จะเอ่ยปาก

การแค่เอ่ยขอบคุณเฉินเฟิงอย่างเรียบง่ายนั้นยังไม่พอ และดูจะเสียมารยาทเกินไป

เธอเข้าใจเหตุผลข้อนี้ดี แต่ก็ยากเหลือเกินที่จะเอ่ยปากพูดอะไรมากกว่านั้น

จงเล่ยไม่คุ้นเคยกับการคบค้าสมาคมกับผู้คน โดยเฉพาะกับเพศตรงข้าม แค่ต้องพูดคุยกันไม่กี่ประโยคก็ทำให้เธอรู้สึกอึดอัดไปทั้งตัวแล้ว

ทว่าตอนนี้เธอกลับติดค้างน้ำใจเฉินเฟิงอยู่ หากไม่ยอมติดต่อพูดคุยด้วยก็คงไม่ได้

จงเล่ยครุ่นคิดอย่างหนัก ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรดีถึงจะตอบแทนน้ำใจนี้ได้

ซื้อเพลงนั้นของเฉินเฟิงงั้นหรือ?

จงเล่ยส่ายหน้า

มันไม่สมจริงเลยสักนิด

นั่นเป็นผลงานที่สมบูรณ์แบบมาก อย่างน้อยที่สุดก็มีมูลค่าหลายหมื่นหยวน หากขายให้ถูกคน การโก่งราคาไปถึงหนึ่งแสนหรือสองแสนหยวนก็ไม่ใช่เรื่องแปลก