บทที่ 9 เจอแต่กำแพงไม่สิ้นสุด

บทที่ 9 เจอแต่กำแพงไม่สิ้นสุด

==================================================

เขาลาหยุดครึ่งวันจากบริษัทเป็นช่วงๆ สามสี่ครั้ง เดินทางไปยังสวนอุตสาหกรรมวัฒนธรรมและความคิดสร้างสรรค์อย่างต่อเนื่อง และต้องฝืนใจไปเจรจากับบริษัททีละแห่ง

น่าเสียดายที่เขามักจะเจอแต่ทางตันอยู่เสมอ

คนอื่นไม่ให้โอกาสเขาได้เล่นกีตาร์เลยสักนิด พวกเขาแค่ถามว่าเขาเรียนดนตรีมาโดยตรงหรือไม่ และเคยมีผลงานเด่นอะไรมาก่อนหรือเปล่า

เฉินเฟิงไม่อยากโกหก เขาจึงยอมรับตามตรงว่าไม่เคยเรียนดนตรีและไม่มีผลงานเด่น แล้วเรื่องก็จบลงแค่นั้น

เฉินเฟิงก็จนปัญญาในเรื่องนี้ ของปลอมก็เป็นของจริงไม่ได้ ของจริงก็เป็นของปลอมไม่ได้