ตอนที่ 401 ความรักของผู้เป็นพ่อดั่งภูเขาถล่ม…

ตอนที่ 401 ความรักของผู้เป็นพ่อดั่งภูเขาถล่ม…

พอรู้ว่าหัวหน้าหอพันตาเผ่นหนีไปแล้ว เหล่าผู้บำเพ็ญอิสระถึงกับช็อกตาค้างกันไปหมด

ไม่ใช่สิ แกเป็นถึงเจ้าสำนัก เป็นถึงตัวเทพขั้นรวมสุญญตาแท้ ๆ แต่กลับชิ่งหนีไปดื้อ ๆ ทั้งที่เพิ่งจะรับปากต่อหน้าคนตั้งมากมายเนี่ยนะ?

ศักดิ์ศรีของแกไปอยู่ไหนหมดวะ? จรรยาบรรณของแกอยู่ตรงไหน? แล้วกระดูกสันหลังของแกมันหายไปไหนแล้วล่ะห๋า?

พวกผู้บำเพ็ญอิสระรู้สึกคาใจสุดขีดแถมยังอึ้งทึ่งจนพูดไม่ออก

(หัวหน้าหอพันตา: ศักดิ์ศรีคืออะไรวะ? กินได้รึเปล่า? เอาไปใช้แทนเงินได้ไหมเล่า?)

พวกนั้นจะไปรู้ซึ้งถึงความเจ้าเล่ห์เพทุบายของหอพันตาได้ยังไงกันเล่า? ถ้าไม่ใช่เพราะพวกนี้วิ่งหนีเก่งเป็นลิงล่ะก็ ด้วยนิสัยชอบเที่ยวไปนินทาชาวบ้านเขาไปทั่วแบบนั้น คงโดนสำนักต่าง ๆ ซัดร่วงไปแปดร้อยรอบตั้งนานแล้ว