ตอนที่ 349 ถ้าอย่างนั้น ขาหมูและเป็ดล่ะ?

ตอนที่ 349 ถ้าอย่างนั้น ขาหมูและเป็ดล่ะ?

“……ไม่กี่วันก่อนเจ้าหายหัวไปไหนมากันแน่?”

เริ่นซวงมองดูบุตรสาวจอมทึ่มของตัวเองด้วยความเหนื่อยหน่ายใจ

แววตานี้ช่างเหมือนกับพ่อแม่ที่เพิ่งส่งลูกไปเรียนมหาวิทยาลัยแล้วกลับมาบ้านไม่มีผิดเพี้ยน

ลูกออกไปเที่ยวหลายวันพ่อแม่ก็เป็นห่วง พอปิดเทอมลูกกลับมาบ้านไม่กี่วันพ่อแม่ก็ดีใจ

พออยู่บ้านได้ไม่กี่วัน ลูกเริ่มทิ้งเสื้อผ้าเรี่ยราด ไม่พับผ้าห่ม ตื่นนอนมากิน พอกินเสร็จก็เล่น เล่นเสร็จก็นอนวนลูปอยู่แบบนี้ พ่อแม่ก็จะเริ่มรู้สึกว่าวันเวลาที่ลูกไม่อยู่บ้านนี่ช่างสงบสุขดีเสียจริง……

ตอนนี้เริ่นเซี่ยเจียวมุดหัวลงไปในกะละมังข้าว ซัดข้าวโฮก ๆ อย่างบ้าคลั่งจนไม่มีเวลาแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมาตอบ