กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 343 มัวแต่กิน จนเกือบจะลืมไปซะสนิท
ภายใต้การช่วย ‘ป้ายยา’ ของผู้อาวุโสสำนักมาร ทำเอาตึกพันตาและจู้ฟานกวาดกำไรก้อนโตจากการขายหนังสือพิมพ์ได้อีกรอบ
ยอดขายพุ่งกระฉูดเสียจนทางตึกพันตาถึงกับงุนงง นั่งนับเงินไปก็ยิ้มแก้มปริไปพลางพูดคุยปรึกษากับคนในสำนักว่า:
“ยอดขายจากพวกผู้บำเพ็ญอิสระนี่ไม่น้อยเลยจริงๆ นะเนี่ย มากกว่าสำนักใหญ่ๆ ตั้งหลายสำนักซะอีก! ชื่อเสียงของเราแพร่สะพัดในกลุ่มผู้บำเพ็ญอิสระเร็วขนาดนี้เลยเหรอ? จำนวนนี้ข้าดูแล้วยังรู้สึกว่ามันชักจะเวอร์เกินไปหน่อยแล้วนะเนี่ย……”
“ไม่แน่ว่าอาจจะมีคนซื้อทีละสามฉบับก็ได้มั้ง อ่านฉบับหนึ่ง เก็บไว้ฉบับหนึ่ง แล้วก็เก็บสะสมไว้อีกฉบับหนึ่ง บางทีเวลาข้าซื้อของก็ชอบทำแบบนี้เหมือนกันนะ”
“……เจ้าเป็นนักยันต์นี่หว่า ย่อมมีเงินถุงเงินถังให้ผลาญเล่นอยู่แล้วสิ ผู้บำเพ็ญธรรมดาที่ไหนเขาจะทำแบบนี้กันเล่า?”
“นอกจากพวกบำเพ็ญกายแล้ว จะมีใครซื้อของราคาไม่กี่ก้อนหินวิญญาณไม่ไหวอีกฟะ? นี่ไม่ใช่พวกผู้บำเพ็ญอิสระซื้อหรอก หรือเจ้าจะคิดว่าพวกผู้บำเพ็ญมารอุตส่าห์ช่วยอุดหนุนเพิ่มยอดขายให้พวกเรากันล่ะ?”
“ฮ่าๆๆ เจ้านี่พูดจาตลกเป็นบ้า!”