เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 287 ค่ำคืนมืดมิดไร้จันทร์
นี่คือค่ำคืนอันแสนธรรมดาและมืดมิดไร้แสงจันทร์
โครงกระดูกปีศาจยักษ์ตนหนึ่งกำลังดื่มด่ำกับความเย็นสบายยามค่ำคืนและไอหยิน มันหมอบสี่ขาคลานไปข้างหน้าอย่างเชื่องช้า
ในฐานะสัตว์อสูรระดับหก ระดับสติปัญญาของมันจัดว่าไม่ต่ำเลยทีเดียว
มันรู้ดีว่าพวกสองขาทางทิศเหนือนั้น แม้กลิ่นจะหอมหวนและดูน่ากินลิ้มลองเป็นอย่างยิ่ง แต่รับมือยากยิ่งนัก หากบุ่มบ่ามลงมือย่อมมีความเสี่ยงที่จะพลาดท่าล่มคาที่แน่นอน
ดังนั้น ต่อให้มันจะอยากกินเนื้อพวกสองขาพวกนั้นมากแค่ไหน มันก็แทบจะไม่เคยเฉียดไปทางนั้นเลย ส่วนใหญ่เลือกที่จะล่าสัตว์อสูรที่มีระดับต่ำกว่ามันมาเติมเต็มท้องและใช้เสริมความแข็งแกร่งให้ตัวเองเสียมากกว่า
ผืนป่าทางใต้แห่งนี้ไม่มีพวกสองขาพวกนั้น สัตว์อสูรตัวเล็กๆ ส่วนใหญ่ก็สู้โครงกระดูกปีศาจไม่ได้ ชีวิตความเป็นอยู่ของมันจึงค่อนข้างสุขสบายดีทีเดียว
แน่นอนว่าคำว่าส่วนใหญ่ ย่อมไม่ใช่ทั้งหมด...