กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 248 นั่นคือเพื่อนพ้องพี่น้องของข้าเชียวนะ……
เสี่ยวลี่ที่บินโฉบไปโฉบมาอยู่กลางอากาศถึงกับชะงักกึก เขาคิดว่าตัวเองหูฝาดไปเสียแล้ว
อะไรนะ?
สหายธรรมสวีอยากเข้าสำนักเหยียนซานงั้นรึ?
เสี่ยวลี่ไม่แน่ใจว่าลมข้างนอกมันแรงเกินไปจนเป่าจนเขาเบลอไปหมดแล้วหรือเปล่า จึงอดถามย้ำออกไปไม่ได้ว่า:
“ขออภัยด้วยนะสหายธรรมสวี เมื่อกี้ลมมันค่อนข้างแรง ข้าฟังไม่ค่อยถนัด เมื่อครู่เจ้าพูดว่าอะไรนะ?”
“สหายธรรมหลี่ ข้าอยากเข้าสำนักเหยียนซาน!”
น้ำเสียงของนักหลอมโอสถสวีที่อยู่ปลายสาย จากตอนแรกที่ฟังดูเกรงใจ ตอนนี้กลับหนักแน่นขึ้นมาทันที:
“เจ้ารู้ใช่ไหมล่ะว่าข้าชื่นชมสำนักเหยียนซานมาโดยตลอด ข้าคอยจับตาดูความเคลื่อนไหวของสำนักเหยียนซานมาตั้งแต่หลายปีก่อนแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างของสำนักพวกท่านช่างเหลือเชื่อเสียจริงๆ ข้าเชื่อว่าหลังจากที่ข้าได้เข้าสำนักเหยียนซานแล้ว จะต้องสร้างคุณประโยชน์ให้แก่สำนักของพวกท่านได้อย่างมหาศาลแน่นอน!”