เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 207 ทำไมถึงได้~กาก~ขนาดนี้ล่ะเนี่ย
บรรดาหนูทดลองมีจิตใจที่ซับซ้อน
ผู้ชมรอบข้างพากันตาเป็นประกาย
“ถึงกับมีผลลัพธ์ระดับนั้นจริงๆ งั้นเหรอ?!”
“ผู้บำเพ็ญอิสระคนนั้นคือคุณชายตระกูลฟาง แล้วเขาจะโกหกได้อย่างไรกัน?”
เหล่าผู้บำเพ็ญอิสระจำนวนนับไม่ถ้วนตอนนี้ตื่นเต้นจนราวกับก้นร้อนเป็นไฟ แทบอยากจะพุ่งพรวดขึ้นไปบนเวทีแล้วยัดหินวิญญาณใส่มือสำนักชิงมู่เก๋อเสียให้รู้แล้วรู้รอด
บรรดาผู้อาวุโสของแต่ละสำนักต่างนิ่งเงียบ แล้วส่งสายตาสื่อความหมายหากัน ในใจต่างก็พอจะเข้าใจความคิดของอีกฝ่ายดี
ซื้อของน่ะนะ ย่อมต้องเลือกของดีราคาถูกอยู่แล้ว ไม่มีใครโง่เลือกของห่วยๆ ที่กินแล้วทำให้ศิษย์สลบเหมือดหรอกจริงไหม?
ส่วนเรื่องที่ตำหนักราชันโอสถหาเรื่องมาก่อนหน้านี้…… เฮ้อ การซื้อขายย่อมเกิดขึ้นด้วยความสมัครใจทั้งสองฝ่ายไม่ใช่หรือไง เจ้าตำหนักราชันโอสถมีเรื่องบาดหมางอะไรกับสำนักเหยียนซาน ก็เกี่ยวอะไรกับการที่ข้ามาค้าขายกับสำนักชิงมู่เก๋อเล่า?
ต่อให้เจ้าสำนักชิงมู่เก๋อยังยืนอยู่บนเวทีแล้วไงล่ะ ผู้อาวุโสของสองสำนักพวกเขาก็ยังนั่งอยู่ข้างๆ นี้เหมือนกันนี่นา!