เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 173 มาแบตเทิลกันเถอะ!
ตัดภาพกลับมาที่ปัจจุบัน เหล่าศิษย์จากสำนักต่างๆ ที่เพิ่งเดินออกจากสำนักเหยียนซานมา ต่างก็มีความรู้สึกก้ำกึ่งระหว่างความอิ่มหนำสำราญกับความโศกเศร้าหงุดหงิดใจ
ที่อิ่มหนำสำราญก็เพราะว่าอาหารสามจานที่เป็นเนื้อนั้นกินกันจนฟินพุงกาง
ส่วนที่โศกเศร้าก็เพราะว่าพวกตัวแสบจากสำนักอื่นดันมาแย่งข้าวแย่งน้ำ ทำให้พวกเขาต้องสูญเสียอาหารเลิศรสไปเป็นจำนวนมาก
บรรดาศิษย์จากสำนักต่างๆ เริ่มคิดกันว่าปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้เป็นอันขาด
วันนี้พวกมันแย่งไปเท่าไหร่ วันพรุ่งนี้พวกมันก็ต้องแย่งไปอีกเท่านั้น? ถ้านับคำนวณทบต้นแบบนี้ไปเรื่อยๆ ผ่านไปอีกหลายวันเข้า พวกเขาจะไม่สูญเสียสะบั้นหั่นแหลกเลยรึไง?
พูดง่ายๆ ก็คือ พวกเขาขาดทุนย่อยยับไปเป็นร้อยล้านตำลึงแล้วโว้ย!
เหล่าศิษย์จากสำนักต่างๆ จึงเริ่มระดมความคิดหาทางรับมือกันอย่างพร้อมเพรียง
“ศิษย์พี่ พรุ่งนี้ก็คือวันประลองของหกสำนักใหญ่แล้ว ที่ต้องขึ้นเวทีประลองชิงอันดับร่วมกับสำนักอื่นๆ พวกเรามีแผนการรับมืออย่างไรบ้างหรือเปล่า?”