ตอนที่ 117 เหล่าศิษย์สำนักเหยียนซานนี่มิตรภาพช่างน่าซาบซึ้งใจเสียจริง!

ตอนที่ 117 เหล่าศิษย์สำนักเหยียนซานนี่มิตรภาพช่างน่าซาบซึ้งใจเสียจริง!

อะไรคือใช้ชีวิตวัยรุ่นอะไรเบอร์นั้น?

ถึงศิษย์พี่ใหญ่สำนักวิชาเวทจะฟังไม่เข้าใจว่าประโยคนี้หมายความว่าอะไร แต่ปฏิกิริยาแรกของเขาคือการพุ่งหลบไปด้านข้างทันที

ทว่าตอนนั้นคนทั้งสองอยู่ใกล้กันมากขนาดนั้น ถ้าคราวนี้เว่ยเหิงเหวินยังตีไม่โดนอีกก็คงต้องกลืนลูกไฟฆ่าตัวตายไปซะแล้ว

ความเจ็บปวดร้อนรุ่มแผ่ซ่านมาจากแผ่นหลัง ศิษย์พี่ใหญ่สำนักวิชาเวทกัดฟันยืนหยัดแล้วพยายามหลบหลีกไปรอบ ๆ แต่ทว่าวิชาไฟของเว่ยเหิงเหวินนั้นร้ายกาจเหลือเกิน แม้เขาจะพยายามซ้ายทีขวาทีสักแค่ไหนก็ยังไม่สามารถสลัดพ้นจากทะเลเพลิงที่รายล้อมอยู่รอบตัวได้

เปลวไฟเผาใจซึมซ่านผ่านผิวหนัง เริ่มแผดเผาอวัยวะภายในและกระดูกแล้ว ศิษย์พี่ใหญ่สำนักวิชาเวทรู้สึกเจ็บปวดทรมานเป็นอย่างมาก พยายามดิ้นรนเฮือกสุดท้ายเพื่อจะใช้วิชาดาบเก้าห้วงปฐพี แต่เว่ยเหิงเหวินที่เพิ่งเห็นกระบวนท่าดาบนี้ไปเมื่อครู่ พอเห็นเขาก็รู้ทันทีว่าจะทำอะไร จึงระเบิดทะเลเพลิงในทันทีเพื่อขัดจังหวะการร่ายเวทของอีกฝ่าย