กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 57 จะให้ข้าทนทรมานอยู่คนเดียวได้ยังไง!
บนยอดเขาเตี้ย ๆ จ้ายฮั่ว เย่อวี้ซง และจู้ฟาน สามคนกำลังเอามือกุมจมูก แหงนหน้ามองควันสีเขียวประหลาดที่พุ่งเสียดฟ้าด้วยความรู้สึกซับซ้อน
จ้ายฮั่วหนักหนากว่าใคร มือข้างหนึ่งกุมจมูกมือข้างหนึ่งกุมหัว เพราะกลิ่นเมื่อครู่นี้มันรุนแรงเกินจะรับไหว จนตอนนี้ทำเอาตรงหมวกกระหม่อมของเขายังปวดตุบ ๆ ทรมานชะมัด
“แน่ใจนะว่าจะเอาไอ้ของนี่ไปขายให้ตำหนักราชันโอสถได้จริง ๆ น่ะ?”
จ้ายฮั่วถามด้วยความสงสัย
แม้ว่าพวกเต่าล้านปีแห่งตำหนักราชันโอสถจะไม่ใช่คนดีอะไร แต่พวกมันก็ไม่ได้สมองกลวงกันหรอกมั้ย? ของแบบนี้เนี่ยนะที่พวกมันจะกล้าซื้อไปใช้?
เย่อวี้ซงกับจู้ฟานต่างก็พากันเงียบกริบไปเช่นกัน ก่อนหน้านี้พวกเขาก็ไม่คาดคิดเหมือนกันว่ากลิ่นมันจะมีอานุภาพทำลายล้างรุนแรงขนาดนี้……
“……ลองรอดูผลลัพธ์ตอนทำเสร็จก่อนก็แล้วกัน”
จู้ฟานถอนหายใจออกมา ถ้าไม่ไหวจริง ๆ ก็ถือซะว่าเป็นการทดลองที่ล้มเหลวครั้งหนึ่ง อย่างมากก็แค่เปลี่ยนไปลองทำอย่างอื่นดูใหม่