เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 31 แผนการของพวกเรามันราบรื่นเกินไปหรือเปล่าเนี่ย?
พอมองดูบรรดาศิษย์ที่ยืนออกันแน่นขนัดอยู่ข้างนอก จู้ฟานก็เกาหัวด้วยความหนักใจ
ท้ายที่สุดแล้วอาหารเช้าพวกนี้ทำตามจำนวนของศิษย์สำนักนอก คนเยอะขนาดนี้มีหวังแบ่งกันไม่พอแน่ ๆ…
ส่วนพวกศิษย์น่ะสายตาเฉียบคมเสียยิ่งกว่าอะไร แค่เห็นจำนวนแผ่นแป้งที่จู้ฟานยกออกมาก็รู้ทันทีว่ามีคนมากแต่เนื้อน้อย
ทันใดนั้น บรรดาศิษย์สำนักนอกก็ชิงส่งเสียงหัวเราะไม่ถึงตาเอ่ยขึ้นมาก่อน:
“บรรดาศิษย์พี่ครับ นี่คือทรัพยากรโอสถที่ศิษย์น้องจู้เตรียมไว้ให้พวกเรา รบกวนช่วยหลีกทางด้วยครับ”
เมื่อวานศิษย์สำนักในเพิ่งจะรู้ซึ้งว่าอาหารพวกนี้ไม่เพียงแต่อร่อยล้ำเลิศ แต่ยังมีสรรพคุณเทียบเท่าโอสถอีกด้วย
พอคิดว่าตลอดหลายวันที่ผ่านมา คนพวกนี้สามารถรับของอร่อยระดับนี้ได้ทุกวัน บรรดาศิษย์สำนักในก็รู้สึกริษยาจนอกแทบแตก ราวกับมีงูผลึกมรกตกำลังเลื้อยพล่านอยู่บนตัว
ต่อให้สิ่งนี้จะเป็นทรัพยากรโอสถของพวกเจ้า แต่การที่พวกเรามาวันนี้ก็เป็นประสงค์ของรองเจ้าสำนักนะ!