กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 27 พเนจรมาครึ่งชีวิต ยังไม่พบเจ้านายที่แท้จริง หากท่านพี่ไม่รังเกียจ……
ตอนที่จู้ฟานยกหม้อออกมา เขารู้สึกว่าบรรยากาศภายนอกดูแปลก ๆ พิกล
บรรดาศิษย์ที่ปกติมักจะส่งเสียงเอะอะโวยวาย ตอนนี้กลับสงบเสงี่ยมเจียมตัวกันขึ้นมาก และพากันเข้าแถวอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย
คงเป็นเพราะรองเจ้าสำนักมาอยู่ตรงนี้สินะ? มีผู้อาวุโสแห่งสำนักอยู่ด้วย จะทำตัวเหลวไหลตามอำเภอใจก็คงไม่เหมาะจริง ๆ นั่นแหละ
“ศิษย์น้องจู้ ให้ข้าช่วยนะ!”
เจิ้งเลี่ยงยังคงเป็นคนเดิม ไม่มีความเกรงอกเกรงใจเลยแม้แต่น้อย เขาตรงเข้าไปยกหม้อแล้วเริ่มตักอาหารแจกจ่ายทันที
กลิ่นหอมชวนน้ำลายสอของเนื้อและพริกทำให้เขาไม่มีเวลาไปสนใจเรื่องอื่นอีกแล้ว
“วันนี้ส่วนแบ่งของข้าก็เอาเป็นเมนูนี้ทั้งหมดเลยก็แล้วกันฮะ!”
เจิ้งเลี่ยงพูดพลางตักเนื้อคำโตใส่ชาม ขณะที่บรรดาศิษย์ที่ต่อแถวอยู่ด้านหลังพากันกระตุกที่หางตาด้วยความเจ็บปวด
เหลือไว้ให้พวกเราบ้างสิเว้ยยย!!!