เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 12 ทุกมื้อต้องมีส่วนของพวกเรา!
ท่ามกลางสายตาที่ลังเลของเสิ่นอั๋ง จู้ฟานส่ายหน้าปฏิเสธเสียงแข็ง อยากจะเอ่ยปากไล่ให้กลับไปซะเดี๋ยวนี้เลยด้วยซ้ำ
จู้ฟานอยากจะถามจริง ๆ ว่า ศิษย์พี่ท่านจะลังเลอะไรนักหนา? เรื่องแบบนี้มันต้องปฏิเสธทันทีไม่ใช่เหรอวะ?
พวกท่านมันไม่ปกติแล้วนะเนี่ย!!!
ด้วยการขู่ของจู้ฟานที่บอกว่าถ้ายังพูดเรื่องนี้ต่อจะไม่มีอาหารให้กินอีก สองพี่น้องเลยจำใจต้องซัดเซียงกะหมู ไก่ทอด พะโล้หนังหมู และน้ำซุปจนเกลี้ยงเกลาหลายชามรวดติดต่อกัน
ใช่แล้ว เพื่อให้ซุปคล่องคอสะใจ หร่วนม่านถึงกับใช้วิชาไฟหลอมเหล็กแดงบริสุทธิ์ชิ้นหนึ่งออกมา แล้วใช้วิชาธาตุทองปั้นขึ้นรูปจนกลายเป็นหน้าตาคล้ายกะละมัง
เพียงแต่ฝีมือการปั้นของนางนี่ช่างบรรยายเป็นคำพูดลำบากเสียจริง ปั้นออกมาแล้วดูเหมือนเด็กเล็กเล่นปั้นดินน้ำมันไม่มีผิด ขี้เหร่อัปลักษณ์จนน่าร้องไห้
ไม่รู้ว่าถ้านักหลอมศัสตรามาเห็นคนเอาวัสดุชั้นดีมาปั้นเล่นแบบนี้จะด่ากราดจนกระอักเลือดออกมาหรือเปล่า