กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 8 ข้าสมควรตายจริง ๆ…
“ข้าสมควรตายจริง ๆ…”
เสิ่นอั๋งที่นั่งยอง ๆ อยู่กับพื้นอยากจะตบหน้าตัวเองสักสองฉาด
ตั้งแต่รู้ว่าซุปเลิศรสหม้อนั้นถูกหมูป่าที่ตัวเองปล่อยหลุดมาชนจนคว่ำ เสิ่นอั๋งก็จมอยู่กับความรู้สึกผิดอย่างหาที่เปรียบไม่ได้
ก่อนหน้านี้เขาเกือบจะคว้ามีดมาแทงตัวเองเพื่อไถ่บาป โชคดีที่จู้ฟานพุ่งเข้าไปกอดแขนเอาไว้ทัน ไม่อย่างนั้นคงได้ทำจริง ๆ แน่
เสิ่นอั๋งที่รู้สึกผิดหนักหนาควักเอาข้าวของกองโตออกมาเพื่อชดใช้ให้จู้ฟาน จู้ฟานอยากจะปฏิเสธ แต่แรงสู้ฝ่ายตรงข้ามไม่ได้ สุดท้ายก็เลยต้องจำใจรับไว้
เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังคงทำท่าอยากจะไถ่โทษอยู่ตลอดเวลา จู้ฟานจึงจำต้องเอ่ยปากขอให้ศิษย์พี่ท่านนี้ช่วยกวาดล้างทำความสะอาดข้างนอกให้หน่อย ถึงอย่างไรเลือดและเนื้อที่นองเต็มพื้นพวกนี้ก็ส่งกลิ่นแรงเกินไป มันรบกวนความอยากอาหาร