ตอนที่ 5 รอยเท้าของศิษย์น้องจู้ช่างงดงามเสียจริง!

ตอนที่ 5 รอยเท้าของศิษย์น้องจู้ช่างงดงามเสียจริง!

หลังจากส่งกลุ่มแรกออกไปแล้ว ในช่วงเวลาต่อมาจู้ฟานก็ทยอยต้อนรับเหล่าศิษย์อีกหลายกลุ่มติดต่อกัน ซึ่งโดยพื้นฐานแล้วต่างก็ทำตามรูปแบบเดียวกันไม่มีผิดเพี้ยน—

ได้กลิ่นลอยมา พากันตกตะลึงจนราวกับเจอเทพเซียน สวาปามเสียจนเกลี้ยง ขอเพิ่มอีกชาม และ (หลังจากถูกปฏิเสธ) ก็เริ่มอ้อนวอนอย่างน่าสงสาร…

ไม่มีทางเลือกอื่น สุดท้ายจู้ฟานจึงตัดสินใจปักป้ายขึ้นมาแผ่นหนึ่ง เขียนปริมาณที่แต่ละคนสามารถรับได้ต่อวันเอาไว้ อนุญาตให้บรรดาศิษย์พี่ทั้งหลายเตรียมภาชนะมาใส่กลับไปเอง

เหล่าศิษย์พี่ที่มาทีหลังพกภาชนะติดตัวกันเสียที่ไหนล่ะ จึงพากันวิ่งกระหืดกระหอบกลับไปเอาภาชนะที่สำนักทั้งที่ยังอาลัยอาวรณ์ พร้อมกับเอ่ยปากขอร้องซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่ายังไงก็ต้องช่วยเก็บส่วนแบ่งของพวกเขาไว้ให้ได้ด้วย ด้วยเหตุนี้จึงเกิดภาพเหตุการณ์ที่ศิษย์เฝ้าประตูสำนักไม่มีทางเข้าใจขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า