กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 518 อืม 22
เหยียนรั่วจิ่วเดินเตร่ไปมาอย่างไร้จุดหมาย
ความจริงแล้วเธอกำลังค่อย ๆ เข้าใกล้ประตูห้องของศิษย์น้องที่ยังเปิดแง้มอยู่
น่าเสียดาย
เหยียนรั่วจิ่วยังไปไม่ถึง ก็รู้สึกเย็นวาบที่แผ่นหลัง เงาทะมึนบดบังแสงไฟ
เธอหันขวับไป ก็เห็นเหยียนรั่วชียืนเงียบ ๆ อยู่ข้างหลัง
“อ๊ะ บังเอิญจังเลยพี่ชี คุณก็มาช้อปปิ้งเหรอ?”