กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 511 ฟ้าดินประสาน
อันชินยังคงจับต้นชนปลายไม่ถูก
แต่ที่จริง เธอก็ไม่มีเวลาคิดเรื่องนั้น
เจ็บ
เจ็บเหลือเกิน!
ความทรงจำจากพันชาติพาเอาอารมณ์ด้านลบอันยุ่งเหยิงและน่าสะพรึงกลัวมาด้วย พออันชินผ่อนคลายลงในตอนนี้ มันก็ปะทุขึ้นมาทันที
ในหัวเหมือนเอาคอนกรีตเบอร์ 24 กับเส้นพาสตามาปั่นรวมกัน
ตอนนี้แค่ยืน อันชินก็รู้สึกเหนื่อยเต็มทีแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการคิดอะไรเลย
เธอฟังไม่ชัดว่าคนที่จู่ ๆ ปรากฏตัวตรงหน้าพูดอะไร รู้เพียงว่าหากยังฝืนต่อไป อาจเกิดเรื่องขึ้นได้
อันชินค่อย ๆ นั่งลงกับพื้น กอดเข่า แล้วซบหน้าผากลงบนเข่าก่อนจะหลับตา