กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 500 แสงจันทร์
“ตรงนี้ฉันอธิบายชัดหรือยัง?”
“อื้มเน่อ!”
“ดี งั้นเราดูประโยคถัดไป”
ใบหน้าเล็ก ๆ ของอันชินเปี่ยมไปด้วยความตั้งใจ
ถ้าเป็นเรื่องอธิบายเคล็ดวิชา ก็ต้องศิษย์พี่นี่แหละที่พึ่งพาได้
เสียงนุ่มนวล อดทน ละเอียดอ่อน อธิบายจากง่ายไปยาก เก้าตื้นหนึ่งลึก แถมมองแล้วก็เพลินตา
อันชินรู้สึกว่าหลายจุดที่เคยคลุมเครือ จู่ ๆ ก็เข้าใจขึ้นมา
ฮึ
นี่แหละเป็นข้อพิสูจน์ว่า ก่อนหน้านี้ที่ฟังไม่เข้าใจ ส่วนใหญ่คงเป็นเพราะศิษย์พี่หญิง