เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 492 การประชุม
ในขณะที่ทั้งสามแยกย้ายกันไปทำธุระของตัวเอง
ที่หน้าตำหนักเหอฮวน ศิษย์คนหนึ่งคุกเข่าข้างเดียวแล้วกล่าวอย่างนอบน้อมว่า
“เจ้าสำนัก มีจดหมายขอใช้ประตูชะตาลิขิตฉบับหนึ่ง รอให้ท่านตรวจอนุมัติ”
ทว่าผู้ที่ตอบกลับมาจากในตำหนักเหอฮวนกลับไม่ใช่เสียงของลั่วกู
แต่เป็นเสียงนุ่มนวลของสตรี
“เจ้าสำนักออกไปแล้ว ฉันจะทำหน้าที่แทนเขาชั่วคราว… เป็นคำขอของลั่วเสียกับกูอู้ใช่ไหม? อนุมัติไปได้เลย”
ประตูชะตาลิขิตเป็นสมบัติล้ำค่าประจำสำนัก ทุกครั้งที่เปิดใช้ต้องสิ้นเปลืองทรัพยากรมหาศาล ศิษย์แกนหลักทั่วไปจึงยื่นคำขอได้ยากยิ่ง
แต่เห็นได้ชัดว่าคู่แฝดเหอฮวนไม่อยู่ในกลุ่มนั้น
ฝาแฝดที่ได้รับการยกย่องว่าในรอบพันปีนี้มีโอกาสมากที่สุดที่จะเดินทางไปจนสุดทาง แทบจะกลายเป็นขาประจำของประตูชะตาลิขิตไปแล้ว