กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 480 ผู้หญิงร้องไห้เถอะ ร้องไห้เถอะ ไม่ใช่ความผิด
อันชินเปิดหน้าต่างห้อง แสงแดดเจิดจ้าส่องเข้ามาพอดี
“ฮึ แสงแดดจะไม่มีได้ยังไง”
เธอพึมพำสองคำ
แล้วเริ่มหยิบเครื่องนอนกับหมอนออกมาจากแหวนมิติ
อุปกรณ์ชุดนี้อันชินหอบจากสำนักเซียนหมื่นวิชามาสำนักเหอฮวน จากเขตศิษย์แลกเปลี่ยนมายังเขตศิษย์แกนหลักอีกที
ไม่ใช่เพราะคิดถึงวันเก่า ๆ หรอก
หลัก ๆ คือเธอรู้สึกว่าบนนั้นมีกลิ่นอายของศิษย์พี่อยู่เต็มไปหมด นอนแล้วก็หอมขึ้นด้วย
แน่นอนว่า
ตอนนี้ยังมีกลิ่นหอมชื่นใจของศิษย์พี่หญิงด้วย